We doen ons best in Nederland om de lijnen duidelijke te maken. Orde geeft rust. Regelmatigheid zorgt voor gezonde verwachtingen op alle kanten.

Dat denken we. Maar dan drie jaar later…

Duidelijke lijnen zijn koninkrijkjes geworden. In de naam van “orde” hebben we visie dicht getimmerd. Regelmatigheid kan moeilijk een plek geven aan nieuwe ontwikkelingen. Maar we zullen erover praten bij de volgende vergadering, als we zo veer in de agenda komen.

Kort daarna begin je je af te vragen, “waar zijn de nieuwe, jonge leiders?”

Het antwoord: op zoek naar ruimte en een gevoel van “flow” en ze vinden het niet bij hun kerk.

Waar ging dingen mis? Ze gingen mis op het moment dat we het groei en het bloei van ons gemeente toevertrouwde aan een “gezonde gemeente structuur.”

Een focus op structuur in de plaatselijk gemeente zal bijna altijd koninkrijkjes bouwen, vergaderingen vermenigvuldigen, natuurlijke ontwikkelingen tegen houden en enthousiasme verminderen.

Maar stel dat je op je bedieningscultuur zou focussen. Stel dat in plaats van een positie invullen je zou een leider vinden, een team verzamelen en hen vrij zetten om mensen te dienen in een gegeven gebied.

Stel dat de structuur van jouw kerk wordt niet iets dat zo zeer voorbedacht was maar iets dat je ontdekte op weg.